လွ်ိဳ႕၀ွက္ ေသာက (၁)

မနက္ျဖန္ဆုိတဲ့ ကြ်ႏု္ပ္ခုတေလာ ပါဠိေတာ္စာေပေတြနဲ႔ အဂၤလိပ္စာအုပ္ႀကီးေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္ေပါ့။ အိပ္ယာေဘးမွာ စာအုပ္ႀကီးေတြ ပုံကာအိပ္ စာအုပ္ႀကီးေတြကုိ လွန္ေလာဖတ္ရတဲ့ အရသာကုိ ခံစားရင္း ေအးျမတဲ့ စနိဳးေဖြးေတြးၾကားေကြးေနတဲ့ ကြ်န္ဳပ္သည္ တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာ စာတမ္းတင္ဖုိ႔ ကုန္ၾကမ္းမ်ား ရွာေဖြျဖစ္သည္။ ရွာေဖြရသည့္ ပါဠိေတာ္စာအုပ္မ်ားထဲက ဘ၀နဲ႔ထပ္တူက်သည့္ စာသားေလးတစ္ခုကုိ လွ်ဳိ႕၀ွက္ ေသာက ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ တင္ျပပါရေစ။

"မတကာေလ တ၀ ေရာဒႏၱႆ ပဂၣရိတအႆူနိ စတုႏၷံ မဟာသမုဒၵါနံ ဥဒကေတာ အတိေရကတရာနိ"

သင္ ျမတ္နိဳး တြယ္တာေသာ သက္ရွိ သက္မဲ့မ်ား ပ်က္စီးသြားတဲ့ အခါ သင့္မ်က္၀န္းအစုံမွ စီးဆင္းက်ခဲ့ေသာ မ်က္ရည္ေတြသည္ သမုဒၵရာေလးစင္းရွိ ေရမ်ားထက္ ပုိလို႔ပင္ မ်ားကုန္၏။ (ဓမၼပဒ)

အမတ္ႀကီး၏ အိမ္တြင္ ပါတီပြဲေလး တစ္ခုက်င္းပသည္။ လွပေခ်ာေမာေသာ အကမဒီေလးသည္ အမတ္ႀကီး ေငးေမာ ယူရေလာက္ေအာင္ ကျပေနသည္။ အမတ္ႀကီး၏ မ်က္၀န္းအစုံတြင္ ကဟန္ ဆုိဟန္ ၿပဳံးဟန္မ်ား လွသထက္လွ လာသည္။ ထုိအခိုက္ ....

၀ုန္း...ဘုတ္... အကမဒီေလး အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ လဲက်သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အရွင္..သခင္...မင္းသမီးေလး အသက္ မရွိေတာ့ေၾကာင္းပါ...

ဘုရင့္အမတ္ႀကီးတေယာက္ မသိမသာ လက္ကုိင္ပ၀ါေလးျဖင့္ ေတာက္ကနဲ႔ ရုတ္တရက္က်လာသည့္ မ်က္ရည္ ေပါက္ကုိ မ်က္လုံးမွိတ္ကာ သုတ္လိုက္သည္။ ညင္သာစြာ မွိတ္လိုက္ေသာ မ်က္လုံးအစုံအတြင္း စိတ္အာရုံသည္ သြယ္လ်လက္ေခ်ာင္းမ်ား၏ ေကြးဟန္, ယိမ္းႏြဲ႔ဟန္ခ်ီေသာ ကုိယ္ခႏၶာ၏ လႈပ္ရွားဟန္, ေ၀ွကနဲ႔ ေထာင့္ကပ္ကာ ၾကည့္လုိက္ေသာ ခ်စ္စဖြယ္ မ်က္လုံး, စုံစီစုံညီေသာ သူမ၏ အမူယာအားလုံးကုိ တရိပ္ရိပ္ပုံ ေဖၚေနသည္။

မသိမသာ ရႈိက္ငင္လုိက္ေသာ သက္ျပင္းကုိ ရွည္လ်ားစြာ ခ်လုိက္သည္။ "ဤမွ်ေလာက္ ခ်စ္စဖြယ္ ဤအလွမဒီ ေလး အဘယ့္ေၾကာင့္ ကခုန္ေနရင္း အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ ျဖစ္ရတာလဲ" အမတ္ႀကီးေတြးေတာရင္း ႏွေျမာတသ ယူႀကံဳးမရျဖစ္ေနသည္။ ယခင္က အမတ္ႀကီးႏွင့္ သူမ တႀကိမ္ တခါမွ် မေတြ႔ဘူး မဆုံဘူး။ ဒီည ဒီခ်ိန္တုိေတာင္း ေသာ ကာလအတြင္းမွာ သူမ၏ အက သူမ၏ အလွေပၚမွာ ျမင္ျမင္ခ်င္း တြယ္တာမိခဲ့ျခင္း မွ်ျဖစ္သည္။ စကၡဳ ပသာဒႏွင့္ ရူပါရုံတုိ႔ ေပါင္းဆုံမိခ်ိန္ စကၡဳဒြါရိကစိတ္တုိ႔သည္ ေလာဘေဇာကုိ ျဖစ္ေစခဲ့ၿပီ။

အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ ပုံလဲေနေသာ သူ႔မခႏၶာကုိယ္ကုိ ၾကည့္ရင္း အမတ္ႀကီး ေသာကေတြ ပင္လယ္ေ၀ခဲ့ၿပီ။ သူမကုိ တခဏခ်င္းေတြ႔ တခဏတြင္း သူမကုိ တြယ္တာမိ တခဏတြင္း သူမေၾကာင့္ ေသာကေတြ ျဖစ္ရၿပီ။ အမတ္ႀကီး ေသာက္ထားသမွ်ေသာ အရက္ႏွင့္ ဘီယာတုိ႔သည္ ေသာကကုိ မလြမ္းမုိးႏိုင္ေခ်။ ေခြ်းတဒီဒီးစီးက်ကာ အသက္ ရႈရသည္မွာ မြန္းၾကပ္လာေတာ့သည္။

မိမိအခန္းသုိ႔ ပင္ပန္းႀကီးစြာ ျပန္လာကာ ကုတင္ေပၚ လဲခ်လုိက္သည္။ ည ၃-နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ အမတ္ႀကီး၏ စိတ္အစဥ္သည္ သူမအတြက္ ယူက်ဳံးမရျဖစ္ေနသျဖင့္ အိပ္စက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း မရ။ အိပ္ယာေပၚ လူးလြန္႔ကာ သူမပုံရိပ္ေတြသာ စဥ္းစားေနမိသည္။ ဘာလုိ႔မ်ား ငါတြယ္တာတဲ့ ခ်စ္တဲ့သူမွ ေသဆုံးသြားရသလဲ ဒါဟာ တရားသလား တရားသလား ေလာကႀကီးရယ္...မ်က္ရည္စေတြ ဒလေဟာ ေခါင္းအုံးေပၚသုိ႔ စီးက်ေလၿပီ။

ေသာကအရွိန္ မေျပေသာ အမတ္ႀကီး၏ စိတ္ႏွင့္ခႏၶာသည္ ပင္ပန္းႏြမ္းႏြယ္စြာ မနက္မုိးလင္းခဲ့ရသည္။ သူမ ေၾကာင့္ ခံစားရတဲ့ ငါ့ေသာကေတြ ေျပေပ်ာက္ဖုိ႔ ငါဘယ္လုိ ကုစားရမလဲ ေျဖေဖ်ာက္ရမလဲ အမွတ္ႀကီးစဥ္းစား ရေတာ့သည္။ ရွည္းလ်ားေသာ အေတြးမ်ားၾကားမွာ အမတ္ႀကီး အေျဖတစ္ခုရသည္။ ျမတ္စြာဘုရားဆီ သြား ေရာက္ မွျဖစ္မည္။ ျမတ္ဗုဒၶနဲ႔ မေန႔ မနက္ေစာေစာပုိင္းက ငါၿမိဳ႕ထဲသြားစဥ္ လမ္းမွာေတြ႕ခဲ့တာပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶ ငါ့ကုိ မွတ္မိမွာပါ။ ျမတ္ဗုဒၶသည္သာ ငါ့ခံစားရတဲ့ ေသာကအပူေတြကုိ ၿငိမ္းေအးေစနိဳင္မယ္...

ေသာကအပူအရုပ္ႏွင့္ အမတ္ႀကီး ျမတ္ဗုဒၶရွိရာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းသုိ႔သြားေရာက္ကာ မေန႔ညက ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္းအကုန္အစင္ ျမတ္ဗုဒၶအား ေလွ်ာက္ထားၿပီး သူမအေပၚ ခဏတြင္းျမင္မိ၍ တြယ္တာမိေသာ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ သူမ မရွိေတာ့ေသာ အခ်ိန္မွာ ခံစားရေသာ ေသာက၊ တညလုံး စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္ေတြကုိ မည္သုိ႔ မည္ပုံ ရပ္တန္႔ေစမလဲ နည္းလမ္း ေပးေတာ္မူပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္တင္ခ်ိန္တြင္..

ျမတ္ဗုဒၶက ...အုိ ..သႏၱတိ အမတ္ႀကီး.....

"မတကာေလ တ၀ ေရာဒႏၱႆ ပဂၣရိတအႆူနိ စတုႏၷံ မဟာသမုဒၵါနံ ဥဒကေတာ အတိေရကတရာနိ"

ျမတ္နိဳး တြယ္တာေသာ သက္ရွိ သက္မဲ့မ်ား ပ်က္စီးသြားတဲ့ အခါ သင့္မ်က္၀န္းအစုံမွ စီးဆင္းက်ခဲ့ေသာ မ်က္ရည္ေတြဟာသမုဒၵရာေလးစင္းရွိ ေရမ်ားထက္ ပုိလို႔ပင္ မ်ားကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

လွ်ိဳ႕၀ွက္ ေသာက (၂) ကုိဆက္ပါဦးမည္...ေမွ်ာ္...